RECS International beoogt de grensoverschrijdende handel in duurzame energie certificaten te stimuleren. Daarvoor is het noodzakelijk dat alle deelnemende partijen (landen) uniformiteit nastreven in het (elektronisch) opmaken, uitgeven en registreren van certificaten. Grensoverschrijdende handel is nu al mogelijk. Het probleem is dat er deelnemende landen zijn die ook nationale certificaten uitgeven, waaraan een bepaalde meerwaarde is gekoppeld (bijvoorbeeld omdat er subsidie op wordt verstrekt). Dit vormt uiteraard een belemmering voor de grensoverschrijdende handel.
RECS International heeft ook een Nederlandse afdeling. Deze vergadert enkele keren per jaar, veelal gezamenlijk met de Deelnemersraad van CertiQ. Deelnemers aan dit (Nederlandse) overleg zijn Nuon, Essent, Vattenfall en vaak ook een vertegenwoordiger van het Ministerie van Economische Zaken. Dit overleg gaat met name over de Nederlandse belangen met betrekking tot RECS-certificaten. Kwesties die in dit overleg aan de orde komen, zijn bijvoorbeeld:
Betekent een doelstelling van 20% duurzaan dat 20% duurzame energie verbruikt moet worden (waardoor import uit de goedkope landen mogelijk wordt) of moet 20% duurzame energie geproduceerd zijn?
Moet deze productie gerealiseerd zijn in Nederland of door "Nederland"?
Wanneer is duurzaam duurzaam? Hoe wordt dit geregistreerd en gecontroleerd?
